Merhaba, Endonezce'de anlamadığım bir şey var. İspanyolca konuşabiliyor musun derken "Bisakah kamu berbicara spanyol" diyoruz. Ancak "what would you like to drink" cümlesini Kamu mau minum apa? diye çeviriyoruz. Apa'yı neden başa koyamıyorum?
Veya "Can I ask you something? cümlesini ben "Bisakah saya kamu bertanya sesuatu" diye çeviriyorum ama aslında bisakah yerinde bolehkah olması gerektiği uyarısı alıyorum (Uygulamadaki testte). Hangi durumda bolehkah kullanmalıyım hangi durumda bisakah kalmalı?
Boleh, birinden izin istediğini ifade etmek için kullanılır, "Adınızı öğrenebilir miyim?" ya da "Yanına oturabilir miyim?", bu yüzden bu cümlede Boleh kullanmak doğru. Öte yandan Bisa, bir şey yapabileceğinizi veya sahip olduğunuz beceriyi ifade etmek için kullanılır, "ispanyolca konuşabilirim", "Ters takla atabilirim".
Translated by:
Günlük konuşmada her zaman resmi bir şekilde (veya doğru biçimde) konuşmuyoruz, özellikle de soru kelimelerini (ne, kim, nerede, vb), genellikle cümlenin sonuna koyuyoruz. Sorunun daha gayri resmi olmasını ve bir şekilde sorunun ciddiyetini azaltmak istediğinizde bu tür bir cümle kurabilirsiniz. Dil, günlük kullanımda oldukça dinamiktir ve değişiklik konuşmacının isteğine bağlı olabilir. Her durumda nasıl değişebileceklerini anlamak, yerlilerin konuşmasına alışmaktır.
Translated by:
Yani o zaman eğer istersem cümlenin başına da soru kalıbını koyabilirim sonuna da. Her ikisi de kabul görüyor diye anlıyorum.
Teşekkür ederim gerçekten çok faydalı oluyor benim için. Anlamadığım yerleri anlayabiliyorum böylece. Peki Boleh ve bolehkah arasında bir fark var mı? Yoksa aynı mı?
Onlar aynı. "kah" soru olduğunun göstergesidir. Ancak bir soruda "kah" kullanmayı bırakıp sadece "boleh" demek istiyorsanız, bunun yerine ses tonunuzu soru sorduğunuzu gösterecek şekilde ayarlayabilir veya cümlenin sonunda yazılı olarak soru işareti (?) koyabilirsiniz.
Translated by:
Oldukça anlaşılır açıklaman için teşekkür ederim. Gayet iyi anladım. Aslında endonezce sanırım çok kural olmayan biraz özgür bir dil. Mesela dün de çalışırken bir şey dikkatimi çekti. Satın almak (buy) ifadesi için "beli" kullanılıyor. Ancak bazen "membeli" de diyor. Veya (bana)me ifadesi için bazen saya ifadesini kabul ederken bazen "ku" diyor. Bunun aku olduğunu düşünüyorum. Doğru mu düşünüyorum?
Yes you are right. There is not much rules in constructing sentences, especially if you are talking verbally or in writing but casually. You notice that there are many words starting with me- or ber- or te- or di-, those are affixes. Sometimes you can just ignore those affixes (but not always).
There is this topic about affixes, and this more detail explanation about prefix me- function and mutation. I know it will take a lot of work to remember all of it, but maybe it can help.