Ülkenizde "Youtuber" lara nasıl bakılıyor? Youtube ile ünlü olan kişi var mı? Sizce youtuberlık bir meslek mi? Bu konuda ciddi bir tartışma var ama siz ne düşünüyorsunuz?
Fark ettiğim şey (en azından benim ülkemde), giderek daha fazla sayıda çocuğun sözde YouTuber'ları "takip ettiği". Benim için meslek değil, onları takip etmiyorum, tek bir YouTuber'ın adını dahi nasıl söyleyeceğimi bilmiyorum. Ben sadece o dünyada değilim.
Translated by:
Bizim ülkemizde de çok sayıda çocuk onları takip ediyor. İşin belki de en kötü yanı tabletlerin sürekli çocukların elinde olması. Yani kimi izlediğini dahi kontrol etmek oldukça zor. Benim çocuğum daha çok küçük ve şuan onu zapt etmek oldukça kolay. Ama 3-4 yaşına geldiğinde tüm akranlarında tablet gördüğünde bunu sağlamak çok zor olacak. Türkiye'de YouTuberlar gerçekten oldukça iyi durumda. Çok fazla izleniyorlar, çok iyi paralar kazanıyorlar ve belki de bu yüzden gerçek bir meslek gibi algılanıyor. Öyle ki bir çok Türk YouTuberın Youtube dışında aslında başka bir işi yok.
Maalesef haklısın. Gün geçtikçe daha fazla sayıda çocuk tabletleri ellerinden "düşürmüyor". İlginç bir şekilde birçoğu belki de sanal dünyada çok fazla zaman geçirdikleri için normal iletişim kurmayı bilmiyor. Sokakta sizinle karşılaştıklarında "İyi günler" demeyi bilmiyorlar ve ben bunu çok çirkin buluyorum. Bugünlerde bazı istisnalar dışında pek çok anne-babanın çocukları sırf sakin olsunlar diye çocuklarının tüm günü elinde tabletle geçirmesine izin verdiğini düşünüyorum. Bu şekilde, yavaş yavaş kendi çocukları üzerindeki kontrollerini kaybediyor ve sonra çocukların neden düzgün davranmadıklarını veya okulda neden kötü notlar aldıklarını merak ediyorlar.
Translated by:
Bu benim de en büyük korkularımdan biri. Şuan çocuğum 9 aylık. Zaten evde ve bizden başka çok fazla birini görmüyor. Ama ileride büyüdüğünde belki okula gittiğinde tüm arkadaşlarının tableti olduğunu ve tablette çok fazla zaman geçirdiğini görünce onun da isteyeceğini düşünüyorum. Tablet almamak, veya onu oradan uzak tutmak da belki sosyalleşmesini engelleyebilir. Yani belki de hiç tablet almamak, kullandırmamak değil ama dengeyi korumak önemlidir diye düşünüyorum. Sırf uslu dursun diye tablet vermek değil, arkadaş ortamında dışlanmasın, kendini geliştirebilsin, sosyalleşebilsin diye belirli bir zamanda tablet vermek bana daha uygun geliyor. Sen ne düşünüyorsun?
Katılıyorum, ben de tam olarak bunu yapıyorum. Kızım neredeyse 13 yaşında, kendi telefonu var ama hesabıma bağlı, böylece telefonundaki belirli uygulamaları kullanarak ne kadar zaman harcadığını her an görebiliyorum. Gerçek şu ki, onun telefon veya tablet kullanmasını tamamen yasaklayamazsınız, ancak sürekli "dengeli" olması gerekir. O evdeyken, mümkün olduğunca dikkatini dağıtmaya çalışıyorum. Örneğin, birlikte oynadığımız bazı ilginç oyunlar buluyorum, bir sohbet başlatmaya ve bana söylemek istediği her şey hakkında onu dinlemeye çalışıyorum. Bu şekilde, onu bir süreliğine "farkında olmadan" tabletten ve internetten uzaklaştırıyorum. Farkında bile değil ve iyi vakit geçiriyoruz. İkimiz de okumayı sevdiğimiz ve o da kütüphanenin çocuk bölümünden kitap aldığı için bana da kitap almasını rica ediyorum ve okuduklarımızı birlikte inceleyip yorumluyoruz. Tabii ki, o çocuk kitapları her zaman ilgimi çekmiyor ama belli etmemeye çalışıyorum. Bahsettiğim denge bu.
Translated by:
Tam olarak olmak istediğim anne profili bu sanırım. Yani hamileyken çevremde gördüğüm bazı ebeveynleri gözlemliyordum. Ve ben olsam nasıl yapardım veya nasıl yapılmalı, nasıl davranılmalı diye düşünürdüm. Eminim binlerce hata yapacağım. Amacım anne ve babaları eleştirmek veya haksızlık etmek değil amacım ders almak. Önümdeki dersleri görüp belki bunlara dikkat etmek. Ben her ailenin çok anormal bir durum olmadığı sürece birlikte vakit geçirebilecek bir aktivite bulabileceğini düşünüyorum. Tabii ki her zaman anne baba çocuk kadar keyif alamayabilir. (Sizin örneğinizde olduğu gibi) Ama bu anlar o kadar güzel ve eşsiz ki eğer çocuklukta çocuk tek kalırsa, ilerleyen dönemde de ebeveynlerin çocukla aynı frekansı tutturamadığını düşünüyorum. Biz daha yolun çok başındayız. Yani daha yürüyemiyoruz bile :)) O yüzden şimdiden konuşmak kolay belki ama umarım saçma da olsa eksik de olsa yanlış da olsa, onunla bol bol vakit geçirebilirim. Ve ileride ailem hep benimle ilgilendi diyebilir. Çünkü aksi takdirde telefonla oynama, tabletle oynama, ama ben de seninle vakit geçirmeyeceğim, sen sadece orada put gibi dur gibi oluyor. Bu da gerçekçi değil. İçlerinde inanılmaz bir enerji var. Bunu oturarak harcayamayacakları çok belli :))